Przekład Ekumeniczny

Przekład ekumeniczny Biblii

Wydanie ekumenicznego przekładu Biblii jest projektem Towarzystwa Biblijnego w Polsce rozpoczętym w 1995 r. Do jego realizacji powołano Międzywyznaniowy Zespół Tłumaczy, w którego skład weszli przedstawiciele Kościołów członkowskich Towarzystwa.

Pierwsze efekty pracy przyniosły wydanie pojedynczych ewangelii w przekładzie ekumenicznym. W 1997 r. ukazały się Ewangelie Mateusza i Marka, zaś w 2000 r. Łukasza.

W 2001 r. Towarzystwo Biblijne wydało Nowy Testament i Psalmy w tym przekładzie. Nowy Testament doczekał się czterech wydań (ostatnie w 2007 r.) i został rozpowszechniony w 40 tys. egzemplarzy. W 2003 r. oddzielnie wydano Księgę Psalmów.

W 2016 r ukończono prace nad wydaniem Starego Testamentu, a tym samym całego Pisma Świętego w przekładzie ekumenicznym. Przygotowanie tłumaczenia tekstu biblijnego wymaga dużego zaangażowania licznych specjalistów pracujących na co dzień w innych instytucjach, a także niemałych środków finansowych. Dlatego Towarzystwo Biblijne zdecydowało się na wydanie Starego Testamentu w pięciu tomach: Pięcioksiąg, Księgi Historyczne, Księgi Dydaktyczne, Księgi Prorockie oraz Księgi Deuterokanoniczne.

Jako pierwszy ukazał się w październiku 2008 r. tom trzeci, zawierający kanoniczne Księgi Dydaktyczne: Księgę Hioba, Psalmy, Księgę Przysłów, Księgę Koheleta oraz Pieśń nad Pieśniami. W 2011 r. Towarzystwo Biblijne wydało tom piąty z Księgami Deuterokanonicznymi. W jego skład weszły znane z Septuaginty księgi: Estery, Judyty, Tobita, 1., 2. i 3. Machabejska, Mądrości, Mądrości Syracha, Barucha, Daniela oraz List Jeremiasza. W 2015 r. ukazał się tom pierwszy – Pięcioksiąg, zawierający Księgę Rodzaju, Księgę Wyjścia, Księgę Kapłańską, Księgę Liczb i Księgę Powtórzonego Prawa. W 2016 r. został opublikowany tom drugi – Księgi Historyczne:  Księga Jozuego, Księga Sędziów, Księga Rut, 1. i 2. Księga Samuela, 1. i 2. Księga Królewska, 1. i 2. Księga Kronik, Księga Ezdrasza, Księga Nehemiasza i Księga Estery. Opublikowane dotychczas tłumaczenia Księgi Estery różnią się. W tomie z Księgami Deuterokanonicznymi znajdziemy tłumaczenie całej księgi z języka greckiego (Septuaginta), natomiast w tomie z Księgami Historycznymi tłumaczenie z języka hebrajskiego (Biblia Hebraica Stuttgartensia). Ostatni tom z Księgami Prorockimi ukazał się w grudniu 2016 r. i zawiera: Księgę Izajasza, Księgę Jeremiasza, Lamentacje, Księgę Ezechiela, Księgę Daniela, Księgę Ozeasza, Księgę Joela, Księgę Amosa, Księgę Abdiasza, Księgę Jonasza, Księgę Micheasza, Księgę Nahuma, Księgę Habakuka, Księgę Sofoniasza, Księgę Aggeusza, Księgę Zachariasza oraz Księgę Malachiasza.

Ekumeniczny przekład Biblii jest efektem pracy tłumaczy i redaktorów różnych wyznań chrześcijańskich. Tekst jest konsultowany z przedstawicielami jedenastu Kościołów w Polsce: Rzymskokatolickiego, Prawosławnego, Ewangelicko-Augsburskiego, Ewangelicko-Reformowanego, Ewangelicko-Metodystycznego, Polskokatolickiego, Starokatolickiego Mariawitów, Chrystusowego, Chrześcijan Baptystów, Zielonoświątkowego oraz Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.

Tłumacze i redaktorzy pracujący nad ekumenicznym przekładem Biblii kierują się „Wytycznymi do współpracy międzywyznaniowej w tłumaczeniu Biblii”, opracowanymi wspólnie w 1987 r. przez watykański Sekretariat ds. Jedności Chrześcijan oraz Zjednoczone Towarzystwa Biblijne. Naczelną zasadą przekładu jest wierność oryginałowi. Podstawą tłumaczenia są następujące teksty:

  • Stary Testament (księgi kanoniczne) – tekst hebrajski, wydanie krytyczne „Biblia Hebraica Stuttgartensia”, ed. R. Kittel, Stuttgart 1990
  • Stary Testament (księgi deuterokanoniczne) – tekst grecki, wydanie krytyczne „Septuaginta. Id est Vetus Testamentum graece iuxta LXX interpretes”, ed. A. Rahlfs, Stuttgart 1965 i późn.
  • Nowy Testament – tekst grecki, wydanie krytyczne „The Greek New Testament”, ed. K. Aland, C.M. Martini, B.M. Metzger, Stuttgart 1994

Tekst przekładu ekumenicznego charakteryzuje się współczesną polszczyzną. Tłumacze zrezygnowali z archaizacji języka. Przypisy zawierają jedynie konieczne informacje historyczne, geograficzne, zwyczajowe czy lingwistyczne. Ze względu na międzywyznaniowy charakter przekładu nie umieszczono komentarzy teologicznych, a każda księga jest poprzedzona jedynie krótkim wstępem ogólnym.

Wspólny dla wszystkich chrześcijan przekład Biblii stanowić będzie podstawę ekumenicznych rozważań, nabożeństw, dni biblijnych i sesji naukowych. Być może doczeka się też zatwierdzenia do użytku w liturgii poszczególnych Kościołów. Jest to również cenny przyczynek do historii polskich tłumaczeń Biblii, której początki sięgają XIV w.

0 odpowiedzi

Zostaw Komentarz

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz